«این مملکت مال حزب اللهیهاست!»
ایران اشغالی؟ موضوع این نیست که آنها از کشوری دیگر آمدهاند یا نه، موضوع این است که آنها تمام فضای موجود را اشغال کرده و راه زیست را بر دیگران مسدود کردهاند چرا که ایدئولوژی حاکم به ابزار سلطه و استثمار سایر طبقات و گروههای اجتماعی تبدیل شده، و با همین وضوح که این خانم مداح در برابر دوربین تلویزیون رسمی کشور میگوید، دیگران( اعم از مذهبی و غیر مذهبی همان غیر حزباللهیها)، بیگانه و خارجی محسوب میشوند و به همانگونه که این روزها به کرات در رسانههای غربی و از زبان سیاستمدارانشان تهدید به اخراج اتباع «خارجی» را میشنویم، این صاحبان مملکت هم، حزب الهیها، مردم ایران را از ایران نه تهدید به اخراج، که اخراج میکنند. در رسانههای رسمی میشنویم که «هرکس نمیخواد جمع کنه از ایران بره»!، محصول این دیگریسازی و استثمار ایدئولوژیک طبقاتیست که، کشتن کودکان متعلق به آن دیگری غیر حزب اللهی را برایشان ساده و خارج از مفهوم میکند. و البته کودککشی در همه جا محصول همین انسانیت زدایی از دیگریست؛ در ایران تحت عناوین مختلف از بهایی و کرد و کمونیست و… تا کلیترین شکل آن «غیر حزب اللهی» و در نهایت همه زیر تیغ «افساد فی الارض». از ۶۴ کودک زیر ۱۸ سال کشته شده فقط طی جنبش ژینا در ایران و تا کشتن یک کودک در هر یک دقیقه، در غزه توسط رژیم صهیونیستی. جان هر یک نفر که جان تمام انسانهاست تقلیل پیدا میکند به عددهایی گنگ و نامفهوم. هرآنکس که به ایدئولوژی حاکم، طبقه حاکم، دین حاکم، ملیت حاکم تعلق ندارد، جان مازادیست که بخشی از فضا را تصرف کرده است و اندیشه تمامیتخواه مدام در آن میل به پیشروی دارد و این میل تا آنجاست که هیچ فضایی به معنای مطلق برای آن دیگری باقی نماند، تمام فضا اشغال شده است: «این مملکت مال حزب اللهیهاست!»
هنگامه هویدا